Vier het proberen, promoot het oefenen

Een paar jaar geleden kwam er een 4-jarig jongetje bij mij op de mat. Hij zei geen woord en keek mij niet aan, het liefst bleef hij bij zijn moeder. Meedoen was een uitdaging en alles leek heel spannend voor hem. Dit jongetje sprak eigenlijk nooit met vreemden, durfde vrijwel niks en zijn ouders en school zochten naar een manier voor hem om meer zelfvertrouwen te krijgen in de hoop dat hij zich wat meer zou openstellen. Zo kwamen ze bij judo uit.

Blik in het verleden: mijn judo loopbaan tot nu toe

Elke week opnieuw naar de opticien om de bril recht te laten zetten, dat was routine geworden voor mijn moeder. Want er was niks leuker dan stoeien met je moeder op het ‘grote bed’. Hoewel ik al op turnen zat, had mijn moeder het idee om toch eens bij judo te gaan kijken. Om de […]

Sommige groepen breken gewoon de tent af, toch?

Had ik een groep judoka die simpelweg niet open stonden om te leren, ze wilden vooral doen, doen, doen. Niks stilzitten en luisteren naar de uitleg, niet rustig met elkaar omgaan en al helemaal niet aan een ander denken. Waarom zou je? Je bent hier voor jezelf en die zelf wil alleen maar gaan.